บทความ

พิธีเปิดงานราชพฤกษ์ 2011 กระจกเงาบานใหญ่

 

            เธอเพื่อนรัก เมื่อคืนนี้มีคนถามฉันว่า “การทำงานครั้งนี้ เพื่อประโยชน์ของใคร?”  คำถามประโยคนี้แม้จะเป็นข้อความสั้นๆ แต่มีความหมายใหญ่ยิ่ง

ราชพฤกษ์ 2011

  

           เธอที่รัก  ขณะนี้ฉันขึ้นมาช่วยงานการเกษตรของประเทศอยู่ที่เชียงใหม่หลายวันมาแล้ว

            ทั้งนี้เพราะเหตุการณ์คนไทยยกพวกฆ่ากันเองเมื่อเดือน เมษายนที่ผ่านมา แถมยังมีน้ำท่วมติดตามมาอีก

            แค่นี้มันพอหรือยังที่จะปลุกคนไทยให้ตื่นขึ้นมาแก้ไขปัญหาแผ่นดินถิ่นเกิดของเราทุกคน

คอรัปชั่น!

 

            ขณะนี้ฉันมีอายุย่างเข้า 90ปีแล้ว เมื่อก่อนคนไทยในอดีตอยู่อย่างเห็นอกเห็นใจกัน

            ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ.2472 เมื่อฉันมีอายุได้ 7ขวบ แม้แต่ขณะอยู่ในกรุงเทพฯ คนข้างบ้านทำกับข้าวอะไรก็ยังตักใส่ถ้วยไปให้เพื่อนบ้านด้วยน้ำใจอันประเสริฐ ส่วนข้างบ้านที่ได้รับอาหารมาแล้วก็จัดการล้างถ้วยล้างชามให้สะอาดแล้วนำอาหารของตัวใส่กลับคืนมา

ปฏิกิริยาตาชั่ง?

 

               เธอที่รัก หากเธอเป็นคนตื่นอยู่เสมอก็ขึ้นชื่อว่า เธอเป็นผู้มีวิญญาณความเป็น “มนุษย์” เพราะมีโอกาสนำพลังในใจตัวเองออกไปสู่การสร้างสรรค์ และนำปฏิบัติอย่างมีความสุข เธอเคยสังเกตบ้างไหมว่าสัญลักษณ์ของกระทรวงยุติธรรมนั้นคืออะไร ถ้าเธอสนใจทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาสู่วิถีชีวิต และนำมาคิดค้นหาเหตุผลให้ถึงที่สุด อย่างน้อยเธอก็คงรู้ว่า สัญลักษณ์ของกระทรวงยุติธรรมคือ “ตาชั่ง”

วัฏจักรชีวิต

 

          เธอที่รักทุกคน โลกใบนี้คือดาวพระเคราะห์ซึ่งแตกออกมาจากดวงอาทิตย์ ครั้นเย็นลงจึงเกิดชีวิตเล็กๆ ซึ่งเป็นสัตว์เซลล์เดียวขึ้นในน้ำ หลังจากนั้นจึงขึ้นมาอยู่บนบกแล้วมีวิวัฒนาการเรื่อยมาเป็นรูปแบบต่างๆ จนกระทั่งเป็นมนุษย์

          ส่วนอีกด้านหนึ่งได้แก่ พืช ซึ่งโลกได้ให้มาเพื่อใช้เป็นอาหารรวมทั้งยารักษาโรคแก่ชีวิตสัตว์

สื่อมวลชน

 

หวนกลับไปนึกถึงช่วงปี พ.ศ.2532 ซึ่งขณะนั้นฉันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีอยู่ในกระทรวงเกษตร บรรยากาศภายในห้องทำงานของฉันไม่มีเครื่องประดับอะไรหรูหรา คงมีแต่ผ้าปูพื้นห้องเพียงชิ้นเดียว แต่ถ้ามองอีกด้านหนึ่ง จะเห็นความจริงว่ามีสื่อมวลชนเข้าไปนั่งคุยกันอยู่ในนั้นอย่างมีความสุข

ฟ้ามุ่ย (Vanda coerulea) กล้วยไม้ที่มีความงามระดับโลก

 

         บัดนี้ เมืองไทยโดยภาพพจน์ ได้กลายเป็นเมืองกล้วยไม้ระดับโลกไปแล้วแต่มันจะเป็นไปได้สักกี่น้ำ เพราะความคิดในการสร้างสรรค์สังคมนั้น มันขึ้นอยู่กับฉันคนเดียว ส่วนคนอื่นต่างก็มีแต่ความเห็นแก่ตัวเป็นส่วนใหญ่

           ฉันต้องกราบขออภัยที่พูดความจริง ในเมื่อตัวเองพูดอยู่เสมอว่า ทุกสิ่งทุกอย่างควรมองให้เห็นด้านดี แต่ในทางปฏิบัติมันก็ยากยิ่งกว่ายาก เพราะจะหาคนสู้ให้ถึงความจริงนั้นมันก็ยากแสนยากด้วย

ระลึกถึงครูแสน ธรรมยศ

 

          ครูแสน  ธรรมยศ ท่านเป็นครูผู้นำเอาวิชาปรัชญามาสอนในมหาวิทยาลัยไทยเป็นคนแรก เมื่อประมาณปี พ.ศ.2474 

           ฉันไม่ทราบว่ามาถึงปัจจุบันปี พ.ศ.2554แล้ว จะเหลือใครบ้างที่เคยเป็นลูกศิษย์ครูแสน หรือว่าจะมีสักกี่คนที่เคยรู้ว่า ครูแสนคือนักประพันธ์มือเอกคนหนึ่งของเมืองไทยในขณะนั้น

ฤากล้วยไม้จะใกล้ม้วย เพราะแม่คงคาพิโรธ

 

          หวนกลับไปนึกถึงช่วงปี พ.ศ.2472ซึ่งขณะนั้นฉันมีอายุเพียง 7ขวบ ฉันได้เห็นคนกลุ่มหนึ่งเอากล้วยไม้มาเป็นของเล่น แถมยังดูถูกเด็กและชาวบ้านว่ามือเอื้อมไม่ถึง

          นี่แหละที่มันปลุกจิตวิญญาณของฉันให้ลุกขึ้นมาสู้กับความอยุติธรรมตั้งแต่บัดนั้น

วิญญาณการเรียนรู้ กับการอนุรักษ์ศักดิ์ศรีของมนุษย์

 

          เธอเพื่อนรักของฉันทุกคน ในขณะที่แผ่นดินถิ่นเกิดของเรากำลังจะลุกเป็นไฟ แม้กระทั่งการถูกน้ำท่วมอย่างหนักจนกระทั่งเอาตัวแทบไม่รอด แล้วเธอหายหน้าไปหลงอยู่กับความสบายที่ไหนกันหมด

          ฉันบอกแล้วว่า พอลำบากทีไรก็มาบ่นโวยวายกันจนเกลื่อนบ้านเกลื่อนเมือง พอเหตุการณ์มันคลี่คลายก็หวนกลับมาคิดแบบเก่ากันอีก เธอจะให้น้ำมันท่วมอีกสักกี่หนแล้วจึงค่อยได้สติอย่างที่โบราณเขาพูดกันว่า "มนุษย์ขึ้เหม็นเคี่ยวเข็ญเทวดา"