บทความ

อนิจจา แม่คงคาผู้ซื่อสัตย์!

 

บัดนี้ปีพ.ศ.๒๕๕๔แล้วหากเธอแต่ละคนตั้งสติให้ดีคงหวนกลับไปนึกถึงอดีตได้อย่างสุดๆทั้งนี้เพราะมนุษย์ที่เกิดมาสู่โลกใบนี้ควรจะมีการอยู่อย่างรู้เหตุรู้ผล

          ขณะนี้มีเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่ถ้าฉันยังมีสติคงไม่หลงโทษอะไรต่อมิอะไรที่มันอยู่ด้านนอกหากมีบุญพอคงหวนกลับมาโทษตัวเองว่าเป็นส่วนหนึ่งซึ่งก่อเหตุดังกล่าวแม้แต่เกิดปัญหาในการดำเนินชีวิตแทนที่จะคิดว่าปัญหามันอยู่ที่อื่นก็คงหันมาหยั่งรู้ความจริงว่า"ปัญหาที่แท้จริงนั้นมันอยู่ในใจเราเองหากดับปัญหาได้ชีวิตก็ย่อมมีความสุข"

ฉันเก็บของมีค่าได้จากกระแสน้ำไหล

ถ้าเป็นของใครกรุณามาแสดงหลักฐาน

 

เธอที่รักทุกคน ขณะนี้น้ำท่วมเต็มตลิ่งมานานมากแล้วต่างก็เดือดร้อนหนัก เพราะคิดว่าตัวเองก็คงอยู่ต่อไปได้ยาก แล้วในที่สุดก็คงต้องจมน้ำตาย หรือไม่ก็ประสบกับความเสียหายอย่างหนัก ทั้งนี้เพราะกระแสน้ำมันไหลแรงยิ่งขึ้นทุกที จนกระทั่งทำให้อาคารบ้านเรือนซึ่งเป็นของท้องถิ่นจะต้องพังทลายเสียหายไปในที่สุด

            เหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้หลายคนจำต้องนั่งกอดเข่าด้วยความรู้สึกเป็นทุกข์เพิ่มมากยิ่งขึ้น

เห็นเงาอะไรในกระแสน้ำท่วม

          “เห็นแต่เงา เฝ้าแต่ฝัน รักแต่น้องซึ่งเป็นมิ่งขวัญ”  เนื้อเพลงบทนี้อยู่ในทำนองเพลง “วอลซ์” ซึ่งฉันเคยได้ยินมาตั้งแต่อดีต ความจริงแล้วเธอซึ่งส่วนใหญ่คือน้องฉันแทบทั้งหมด เพราะตัวฉันเองก็มีอายุใกล้จะร้อยปีเข้าไปทุกทีแล้ว คงขาดอีกไม่มากนักซึ่งตัวฉันเองอยู่อย่างประมาทคงไม่ได้ หากควรมุ่งมั่นทำงานรับใช้สังคมหนักมากยิ่งขึ้น เรียนรู้ความจริงจากใจตนเองไปเสียมิได้ จึงให้ความจริงจากใจแก่ทุกคนตั้งแต่อายุยังเป็นเด็กมาจนถึงบัดนี้

น้ำมาปลากินมด...

 

“น้ำมาปลากินมด น้ำลดมดกินปลา” สิ่งนี้คือคำขวัญที่คนในอดีตฝากไว้ให้ทุกคนได้นำไปคิดค้นหาความจริง หากใครเข้าถึงย่อมจะหยั่งรู้ไว้ว่าคำขวัญประโยคนี้คือหลักธรรมะที่สอนให้มนุษย์มุ่งมั่นทำงานอย่างมีความสุข

               อนึ่ง การทำงานอย่างมีความสุขควรหมายความว่า การทำงานในสิ่งซึ่งตนมีความรักความสนใจ หากเข้าถึงความจริงที่มีอยู่ในจิตใจตนเองได้อย่างลึกซึ้งย่อมมีความสุข และนำไปสู่ผลสำเร็จได้ทุกเรื่อง

อ่านจิตใจมนุษย์ ผ่านวิกฤตน้ำท่วม

 

ธรรมชาติสอนมนุษย์ให้ละความเห็นแก่ตัวลงไปเสียบ้าง

เธอ ที่รักของฉัน ฉันนั่งพิจารณาดูเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งนี้แล้วรู้สึกว่ามันเกิดเรื่องราว ขึ้นเพราะมนุษย์มีความเห็นแก่ตัวสูง เหตุผลก็คือ ในอดีตที่ผ่านมา คนไทยส่วนใหญ่ขาดความรักความสามัคคีซึ่งกันและกัน แม้น้ำท่วมครั้งนี้ จะรวมตัวกันก็ตามแต่ก็คงประเดี๋ยวประด๋าวเท่านั้น

การจัดการศึกษานอกสถานที่ตั้ง...ใครได้ ใครเสีย?

 

            ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2554 อยู่ ๆ ก็มีหนังสือเชิญมาจากกรรมาธิการการศึกษา วุฒิสภา ให้ไปร่วมเสวนาในเรื่อง “การจัดการศึกษานอกสถานที่ตั้ง ใครได้ใครเสีย

หอมกลิ่นกล้วยไม้ : ประวัติชีวิตของระพี สาคริก

 

วิหกเอ๋ย     เจ้าจะเลย   ท่องเที่ยวบิน  ไปถิ่นไหน

วิหกไพร   ต้องหากิน  ถิ่นแถวป่า  พนาวัน

เจ้าทิ้งถิ่น เที่ยวบินร่อน พักผ่อนกาย มาหลายวัน

ท้องลำธาร ละหารใส ช่างเหงาใจ ไร้คู่เคียง

เพียงแต่เจ้า เศร้าในใจ ใครไม่รู้

เป็นคู่คู่ ดูนกอื่น ช่างขื่นขม

ประสบการณ์ชีวิต บำเพ็ญทุกข์กิริยา

บัดนี้อายุฉันกำลังจะใกล้ 90 ปีเข้าไปแล้ว  ฉันนึกถึงหลักธรรมซึ่งควรถือว่าคือ ทางสายกลางเพราะมองเห็นได้สองด้าน โดยมีด้านหนึ่งเป็นพื้นฐานของอีกด้านหนึ่ง

         ฉันหวนกลับไปนึกถึงช่วงซึ่งตนยังมีอายุได้เพียง 6 ขวบ  ช่วงนั้นเพราะพ่อรักมากที่สุดจึงเอาลูกคนนี้ไปให้คนอื่นเขาเลี้ยงโดยมีเจตนาที่จะหล่อหลอมให้เป็นคนมีนิสัยพึ่งตนเองได้อย่างเข้มแข็ง

ศิลปะหรืออนาจาร

เราได้ยินกันมาเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว ขณะที่พบภาพเขียนหรือภาพถ่ายซึ่งมีคนเปลื้องผ้าห่อหุ้มร่างกายออกหมด และแสดงท่าทางต่างๆ  มักมีคำถามปรากฏออกมาว่า เป็นภาพศิลปะหรืออนาจาร

กระทั่งหลังจากที่สังคมวางกฎระเบียบ ติดตามมาด้วยการใช้อำนาจควบคุม โดยที่คิดว่าถ้าเป็นงานศิลปะ ควรถือว่าคือการศึกษาที่ลึกซึ้งถึงจิตวิญญาณมนุษย์ หากเห็นว่าเป็นอนาจาร ย่อมถือว่าขัดศีลธรรมอันดีงาม

ประเด็นดังกล่าว ได้มีการนำมาถกเถียงกันอย่างกว้างขวาง แต่แล้วในที่สุดก็ค่อยๆ เงียบหายไปเสมือนคลื่นกระทบฝั่ง วันดีคืนดีก็เกิดเรื่องราวเช่นเดียวกันขึ้นมาอีก 

ยิ่งหยุดนิ่งก็ยิ่งทำหนักขึ้น

ชีวิตมนุษย์แต่ละคนที่เกิดมานั้น ธรรมชาติได้มอบพลังขับเคลื่อนมากับวิญญาณการนำปฏิบัติ อันควรถือว่ามีพละกำลังอันมหาศาล ซึ่งประเด็นนี้ย่อมมีเหตุผลสอดคล้องกันและกัน ดังที่มักกล่าวกันว่า “เพราะมีด้านนั้น จึงมีด้านนี้”
ช่วงนี้ฉันมีอายุย่างเข้า 90 ปีแล้ว แต่ดูเหมือนตัวเองจะยิ่งทำงานหนักมากกว่าเก่าโดยไม่ปล่อยให้เวลามันสูญไปอย่างเปล่าประโยชน์ หลายคนที่เข้ามาหามักเตือนด้วยความเป็นห่วงว่า “ให้พักผ่อนบ้างนะ” ฉันรับฟังจึงตอบกลับไปว่า “นี่ก็พักผ่อนแล้ว” เพราะ “พักผ่อนคือการทำงานอย่างมีความสุข”