บทความ

คุณธรรมกับการอนุรักษ์กล้วยไม้ป่า

    แนวความคิดและคุณธรรมที่นำเสนอเพื่อการพิจารณาปฏิบัติลักษณะนี้ นอกจากกล้วยไม้ป่าแล้ว หากต้องการอนุรักษ์สิ่งใดก็ตาม น่าจะช่วยให้เตือนสติและมีผลทำให้ประสบผลสำเร็จอันพึงปรารถนาได้ทุกเรื่อง
    มนุษย์ซึ่งดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันบนผิวพื้นโลกใบนี้ ถ้าใช้คุณธรรมนำปฏิบัติระหว่างกันและกัน เพื่อรักษาสมดุลระหว่างชีวิตที่ด้อยโอกาสกว่ากับฝ่ายที่เหนือกว่า บรรยากาศภายในโลกใบนี้ย่อมนำไปสู่ความสุขยิ่งกว่าเก่า
    อนึ่ง ฉันกล้ายืนยันหลักการที่จะกล่าวต่อไป เพราะตัวเองได้นำปฏิบัติโดยถือหลักเกณฑ์อันเป็นที่มาตลอดชีวิตอันยาวนาน จึงทำให้เชื่อมั่นได้อย่างปราศจากข้อกังขาใดๆทั้งสิ้น

วิญญาณการเรียนรู้ ภายใต้อำนาจการจัดการ

    เธอที่รัก ทุกคนที่เกิดมาสู่โลกใบนี้ต่างก็มีวิญญาณความรักร่วมกับการเรียนรู้ซึ่งธรรมชาติได้มอบมาให้แก่วิถีการดำเนินชีวิต ถ้าใครรักษาเอาไว้ได้อีกทั้งมีความซื่อตรงต่อสิ่งนี้อยู่ในจิตวิญญาณตัวเองไปได้ตลอดรอดฝั่ง    หลังจากการนำปฏิบัติย่อมบังเกิดความสุขสมปรารถนาอีกทั้งบังเกิดประโยชน์แก่สังคมให้เป็นที่ยอมรับได้อย่างกว้างขวาง
    จากประเด็นดังกล่าว หากสนใจที่จะเรียนรู้ให้ถึงความจริงซึ่งเกิดจากใจตนเอง หลังจากการนำปฏิบัติเท่าที่ผ่านพ้นมาแล้วควรจะรู้ได้ว่า เราทุกคนถ้ารากฐานจิตใจมีอิสระถึงระดับหนึ่ง การเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างให้ถึงความจริงก็ไม่น่าจะให้คนอื่นต้องมาช่วยสอนให้เสียศักดิ์ศรี แต่ตัวเองผู้นำปฏิบัตินั้นซิควรหยั่งรู้คุณค่าจากการคิดอีกทั้งนำปฏิบัติอันเกิดจากรากฐานจิตใจตนเองที่มีอิสรภาพถึงระดับหนึ่ง    อีกทั้งกระทำแล้วย่อมบังเกิดความร่มเย็นเป็นสุขอันนับได้ว่าคือกุศลผลบุญอย่างลึกซึ้ง

ศิลปะ วิญญาณการจัดการศึกษา

    มนุษย์ มีร่างกายเป็นบ้านที่อยู่อาศัย และมีจิตวิญญาณเป็นของจริง แม้แต่รูป รส กลิ่น เสียง ก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากร่างกาย
    หลักธรรมได้ชี้ไว้อย่างชัดเจนว่า “เพราะมีเหตุนั้น จึงไม่มีเหตุนี้” 
    ดังนั้น เพราะร่างกายมี รูป รส กลิ่น เสียง จึงทำให้คนที่ดำเนินชีวิตโดยยึดติดอยู่กับรูป รส กลิ่น เสียง ย่อมทำให้มีผลทำลายสติปัญญาของตัวเองไม่มากก็น้อย
    อนึ่ง เมื่อมนุษย์มีจิตวิญญาณ ดังนั้นศิลปกรรม อันหมายความถึงการนำปฏิบัติจากเงื่อนไขในด้านศิลปะที่แฝงอยู่ในจิตวิญญาณตนเอง ย่อมมีผลช่วยให้เกิดความเจริญในทางสติปัญญาบนพื้นฐานความงดงาม

การจัดการศึกษากับการแบ่งชนชั้น

    เมื่อหยิบยกเอาประเด็นการแบ่งชนชั้นมาพิจารณา ก็เหมือนกันกับเรื่องประชาธิปไตย  ทั้งนี้เพราะเหตุว่าคนส่วนใหญ่ในประเทศเขตร้อนหรืออีกนัยหนึ่งหากพูดอย่างสุภาพสักหน่อยก็อาจกล่าวว่าในประเทศที่กำลังพัฒนาแทนที่จะพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “ประเทศด้อยพัฒนา” ซึ่งประเทศเหล่านี้ ต่างก็มีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ ประชากรมักตกอยู่ในความประมาท ดังนั้นเมื่อเกิดปัญหาขึ้นภายในสังคมรวมทั้งตัวเอง มักมีแนวโน้มมองออกไปสู่ด้านนอกจนเป็นนิสัย ดังจะเห็นได้ว่าครั้งใดที่มีปัญหาเกิดขึ้นมักเรียกร้องหาผู้ที่จะมาช่วยแก้ไขจากภายนอก แทนที่จะหวนกลับมาพิจารณาทบทวนตัวเอง

ปัญหาภายในการจัดการอุดมศึกษาของไทย ควรคิดแก้ไขที่ไหน

    เธอที่รักทุกคน ในปัจจุบันเท่าที่ประสบการณ์ชีวิตของฉันได้ผ่านพ้นมาด้วยเวลาอันยาวนานหลายสิบปีจนกระทั่งอายุใกล้จะถึง 100 ปีเข้าไปแล้ว อีกทั้งตัวเองก็ได้พยายามรักษารากฐานจิตใจให้อิสระอยู่ได้ จึงสังเกตเห็นสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในสังคมไทยและนำมาคิดวิเคราะห์ค้นหาความจริงโดยที่อยู่อย่างไม่ประมาทมาตลอด
    โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลจากการทำงานเพื่อหวังที่จะให้บังเกิดประโยชน์แก่สังคมอย่างมีประสิทธิพลตามเป้าหมายของการดำเนินชีวิต แต่ปรากฏว่าบุคลากรซึ่งถือว่าคือทรัพยากรของชาติในระดับพื้นฐานที่มีความสำคัญอย่างที่สุด ส่วนใหญ่ขาดความรับผิดชอบที่ควรจะเป็น

ด้วยพระบารมีปกเกล้าฯ

    ทุกครั้งที่รำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ ฉันต้องใช้จิตวิญญาณตัวเองเป็นแผ่นกระดาษ และใช้น้ำตาเป็นน้ำหมึก ด้วยความปลื้มปิติอย่างหาที่สุดมิได้ และใช้พลังภายในจิตใต้สำนึกเป็นแรงบันดาลใจให้ต้องเขียนเรื่องราวต่างๆที่ตนมีโอกาสพบเห็นและสัมผัสได้ในทุกๆเรื่อง จากพระราชจริยวัตรขององค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระองค์นี้ ดังตัวอย่างเช่น
    แทบทุกครั้งที่ทรงเสด็จประพาสต้นไปเยี่ยมเยียนพสกนิกรของพระองค์ฯ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในชนบทซึ่งชีวิตยังตกทุกข์ได้ยาก

การจัดการศึกษาไทย ให้โอกาสหรือฆ่าวิญญาณเยาวชนกันแน่

    ทุกวันนี้ ปัญหาในสังคมไทย นับวันยิ่งรุนแรงมากขึ้น จากประสบการณ์ที่ชีวิตฉันผ่านพ้นมาแล้ว 88 ปี สิ่งที่นำมาเริ่มต้นคงไม่ใช่เพียง 5 ปี 10 ปี แต่เท่าที่ได้นำปฏิบัติมาตลอด ทำให้จำได้แทบทุกเรื่อง หากนำมาเรียงลำดับอย่างสอดคล้องกันกับความสัมพันธ์ก่อนหลัง คงสรุปได้ว่า ปัญหาดังกล่าวส่วนใหญ่เกิดจากคนไทยยึดติดอำนาจทำให้ดูถูกกันเอง โดยเฉพาะการดูถูกคนซึ่งชีวิตยังตกทุกข์ได้ยากรวมทั้งเยาวชนคนรุ่นหลังว่ามีความรู้น้อยกว่าตน

ปี 2000 ในความทรงจำ

    บัดนี้เป็นช่วงกลางปีค.ศ. 2010  หวนกลับไปนึกถึงช่วงระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเมษายน ค.ศ.  2000  อันนับได้ว่าเป็นเวลานาน  10  ปีมาแล้ว  แต่ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันมาตลอด
    โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิ่งที่กล่าวกันว่า “คุณธรรมและจริยธรรม”  ซึ่งนับได้ว่าเป็นหลักสำคัญในการดำเนินชีวิตของมนุษย์ผู้ปรารถนาความสุขจึงทำให้ฉันรู้สึกประทับใจมิรู้ลืมมาจนถึงบัดนี้

ศิลปะศึกษา กับวิถีการดำเนินชีวิต

ชนใดไม่มีดนตรีการ  ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก.... คือส่วนหนึ่งซึ่งปรากฏอยู่ในพระราชนิพนธ์ขององค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ  แม้ล้นเกล้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ  รวมถึงในหลวงทุกพระองค์เท่าที่ชีวิตกรุงรัตนโกสินทร์ได้ผ่านพ้นมาแล้วจนถึงขณะนี้
    ฉันคิดว่าถ้าบุคคลใดมีรากฐานจิตใจที่อิสระถึงระดับหนึ่ง  ควรจะเข้าใจความหมายของคำว่า “ดนตรีการ”  ลึกซึ้งยิ่งกว่าการมองเห็นแต่เพียงภาพของการดีด สี ตี เป่าเท่านั้น  เพราะมีกรอบจำกัดปรากฏอยู่ในรากฐานจิตใจผู้มองซึ่งมีทัศนะที่เห็นได้เพียงแค่นั้น  เช่นเดียวกันกับการมองเห็นหน้าฉันเป็นกล้วยไม้